60 JAAR DUIVENSPORT

In 1946 kreeg ik voor mijn verjaardag mijn eerste twee postduiven. Dat was net na de tweede wereldoorlog een rijk bezit. In 1948 werd ik lid van P.V.Bevrijde Vleugels te Zaandam,  de enige postduivenclub met een jeugdafdeling.  De eerste de beste vlucht waaraan ik deelnam werd door mij gewonnen. Ik had zelfs de snelste duif provinciaal!

De Zaanse regionale krant opende hun duivensportartikel met:

“11-JARIG JEUGDLID BERTJE BRASPENNING KLOKT  SNELSTE DUIF VAN NOORD-HOLLAND”.

Het was het begin van een mooie lange duivensportperiode waarin een paar honderd overwinningen zouden worden behaald met daarbij een prachtige reeks kampioenschappen op de vluchten tot 500 km.

Tot en met de dag van vandaag  ben ik niet een dag zonder postduiven geweest. Ook niet toen ik van 1954 tot 1962  met succes de wielersport beoefende.

 DE DUIVEN

Ik werd geboren in de Prins Hendrikstraat te Zaandam, een straat waar diverse melkers woonden. De bekendste daarvan was overbuurman Chris Sap, hij behoorde tot de grote Zaanse kampioenen. Als jong jochie droomde ik van zijn successen en al heel snel wist ik hem behoorlijk partij te geven. Bij alles wat ik deed was ik enorm gedreven en vreselijk fanatiek. Ik wilde de beste zijn! En dat wil ik nu na 55 jaar nog steeds.

De eerste duiven die ik in 1946 voor mijn verjaardag  kreeg kwamen van schoenmaker Harry Brekelmans, een Brabantse Zaankanter. Later kwamen daar met de regelmaat van de klok de duiven bij van de Gebr. Van Boxtel uit Kaatsheuvel(in die jaren het grootste Nederlandse bijhuis van de wereldberoemde Gebr,Janssen uit Arendonk) en de  grote Utrechtse kampioen Jan Pot die het soort had van Jac.Tournier en Gebr. Janssen, beiden uit Belgie. In de 70-er jaren ging een groot deel van die duiven weg, alleen de  echte zuivere Janssen duiven werden behouden. Later werden die nog  aangevuld met  enkele pure  Janssen-duiven van Jan Loots, Krommenie en van Leen Klopman, Zaandam die een kweekhok met alleen maar rechtstreekse Janssen duiven bezat.  Helaas zijn deze drie vooraanstaande duivenliefhebbers
op veel te jonge leeftijd overlden !
 Omdat in de Schoolstraat te Arendonk (B) al jaren niet meer met duiven gespeeld wordt (van de Gebr. Janssen leeft alleen de 93 jarige Louis nog) schaf ik daar nu geen duiven meer aan. Als ik nu wat bij haal moet het een topduif zijn of in ieder geval een jong uit een van Nederlands beste duiven met overwegend Janssen bloed.

  Ook droegen bij tot de grote successen twee aangeschafte duivinnen die ik  de naam ”Leontien” en “Van Moorsel” heb gegeven. De eerste werd in 1990 eerste asduivin van Nederland en de andere zelfs drie maal 2e asduivin van Nederland.

De eerste  echte Janssen duiven die ik in  mijn hok kreeg dateren van 1952 en in de daarop volgende 50 jaar heb ik door mijn systeem van kweken, selecteren en aanschaf nieuw materiaal mijn eigen stam gevormd. Inmiddels worden  in vele landen over de hele wereld met  de Braspenning duiven aansprekende resultaten behaald. Voor mij een bekroning van  tomeloze inzet om een steeds snellere postduif te kweken waarin mooi en goed samen gaan. Niet alleen op eigen hok weten ze  met de regelmaat van de klok overwinningen  te behalen.  Mooier nog, ook bij vele anderen!

FUNCTIES IN DE WIELER- EN DUIVENSPORT.

Het verenigingsleven heeft me altijd aangesproken. Veel van mijn vrije tijd heb ik gestoken in de wieler- en duivensport. Altijd heb ik me ingezet om beide sporten te promoten.

Ik ben in de jeugdafdeling van de duivenclub begonnen als contributieloper. Zo ging dat vroeger. Iedere maand  moest ik er op uit om bij de jeugdleden hun maandelijkse contributie te innen. Later werd ik secretaris. In 1968 was ik medeoprichter van PV De Typhoon te Zaandam, een club die al snel uitgroeide tot de sterkste van de Zaanstreek. Vele jaren was ik daar secretaris en weer later voorzitter. Door mijn functie in het dagelijks bestuur van de duivenclub kwam ik in het afdelingsbestuur en was ik ook  een aantal jaren voorzitter van de Zaanse Concours Commissie. Groots opgezette kampioenenhuldigingen werden georganiseerd en ik begon voor de Vredesduif te schrijven. Na 12 jaar ging ik voor het NPOrgaan schrijven en inmiddels voor het nieuwe Nederlandse postduivenmagazine”het spoor der kampioenen” dat in maart dit jaar voor het eerst verschijnt. Daarnaast schrijf ik in het Amerikaanse duivenblad Racing Pigeon Digest en het Engelse blad de British Homing World. Omdat ik alles over postduiven wilde weten ben ik 25 jaar geleden keurmeester geworden. In het seizoen verzorg ik al een aantal jaren een wekelijkse rubriek via Zaanradio dat gaat over duiven en wielrennen. Al meer dan 25 jaar zet ik mij via de duivensport in voor de kankerbestrijding en in die jaren is er  door de commissie waarvan ik voorzitter ben meer dan 500.000 gulden afgedragen aan het Kon.Wilhelmina Fonds. Ook was ik een aantal jaren als secretaris betrokken bij de Noordhollandse Kampioenendag.

Na mijn actieve periode als wielrenner werd ik al gauw medewerker bij de organisatie van de wielerklassieker de Ronde van Noord-Holland (de oudste klassieker van ons land). Ik begon mijn werk als koerier. Gezeten achter op een motor en gewapend met griffel en lei moest ik de rugnummers van de renners in de kopgroep noteren. Daarna moesten we ons af laten zakken langs alle volgwagens waarbij ook de pers zodat die wisten wie er vooruit zaten. Tegenwoordig is dat ondenkbaar omdat iedereen radiocommunicatie in de auto heeft.
Nog steeds ben ik betrokken bij de organisatie van dit grootse wielerevenement. Acht jaar was ik voorzitter van  D.T.S. de enige wielerclub in de Zaanstreek, we hadden in die jaren 150 actieve renners en organiseerden elk jaar 14 wedstrijden. Binnen de wielerclub ben ik  nu  nog voorzitter van de “club van honderd”.

Voor mijn jarenlange inzet voor de duiven- en de wielersport kreeg ik in 2003 een Koninklijke Onderscheiding.

Door de KNWU (Kon.Ned.Wielren Unie) werd ik benoemd tot “ lid van verdienste”.

Door de NPO (Ned. Postduivenhouders Organisatie) werd ik eveneens benoemd tot “ lid van verdienste”  en ook bij mijn wielerclub DTS (Door Training Sterk) ben ik al een aantal jaren “ lid van verdienste”.

 Per 2005 zitten in het vlieghok 24 koppels waarmee het “totale weduwschap”  wordt gespeeld. Die 24 koppels bestaan uit 18 jaarling doffers en 16 jaarling duivinnen, de rest is 2 jaar oud en een enkeling zelfs 3 jaar. Ouder dan 3 jaar worden de vliegduiven niet. De beste 3 jarige duiven gaan naar het kweekhok waar ze niet ouder worden dan 6 of hooguit 7 jaar. Dan moeten ze plaats maken voor de jongere generatie. Een kweekhok mag geen “ bejaardenhuis” worden. In een bejaardenhuis worden immers ook geen kinderen meer geboren!

FANATIEK IN DE DUIVENSPORT

Ondanks dat de jaren beginnen te tellen ben ik voor mijn gevoel nog even fanatiek als 25 jaar geleden. Ik leef weer naar het komende seizoen toe.

Mijn voorkeur gaat uit naar alle vluchten tot 500 km. De laatste 10 jaar wist ik er daarvan meer dan 150 te winnen. Ik ben zeer stipt in de verzorging en vooral in het vliegseizoen gebeurd alles op de minuut nauwkeurig.

De duiven trainen twee maal daags een uur en krijgen het hele jaar door het zelfde voer. Dus geen rui-, zuivering-, kweek- of weet ik wat voor mengeling. Altijd vliegmengeling MARIMAN SPORT ULTRA!

De belangrijkste medische begeleiding is voor mij het hele jaar door uiterst streng selecteren op gezondheid daarbij wordt ik enorm geholpen door de “brander”. Met deze vlammenwerper dood ik alle ongedierte en alles wat niet op een duivenhok thuis hoort. Natuurlijk kuur ik tegen het geel en ondergaan de duiven de verplichte entingen. Verder probeer ik van medicijnen af te blijven door zoveel als mogelijk streng op gezondheid te selecteren. De prestaties komen dan een stuk makkelijker. Onthoud een ding goed: "een gezonde postduif komt altijd snel naar huis "

EUROPESE FOKKERS EN KRONIEKSCHRIJVERS.

Binnen Europa heeft een neutrale commissie bestaande uit 7 deskundige personen een aantal belangrijke zaken betreffende de 
duivensport vastgelegd. Aan de hand van een enquête waarin ruim 2.000 stemmen zijn uitgebracht is de commissie volgens 
de beschermde Europese Wetgeving gekomen tot een beschermde lijst van fokkers van snelheidsduiven, fokkers van fondduiven, 
kweekstations, kroniekschrijvers en nog een aantal andere belangrijke onderdelen betreffende de postduivensport.
Drie jaar heeft dit onderzoek geduurd en daarna was er nog een jaar om bezwaren in te dienen.
Degene die aan alle voorwaarden van het reglement voldeden hebben inmiddels uit handen van wetenschapper 
Gerard De Cuyper (Belgie) het bijbehorende Europese diploma ontvangen.
Inmiddels zijn alle gediplomeerden officieel geregistreerd en is men begonnen hierover een boekwerk samen te stellen.
Bij de gediplomeerden waren ook Jos van Limpt (De Klak) en Albert Marcelis, beiden zijn helaas in het eerste kwartaal 
van 2004 overleden.
Als enige Europese duivenliefhebber heeft de Nederlander Bert Braspenning uit Wijdewormer twee van deze belangrijke 
diploma's overhandigd gekregen, een als Europese fokker van snelheidsduiven en een als Europese kroniekschrijver. 
Een geweldige waardering!
Net als van de andere "gediplomeerden" zijn de duiven van Bert Braspenning nu een beschermd soort en mag hij spreken 
van het "ras" Braspenning.